#FreeBritney แปลคำให้การของ Britney Spears กรณีการคุ้มครองดูแลโดยพ่อและทีมผู้จัดการของเธอ

I just got a new phone, and I have a lot to say, so bear with me. Basically, a lot has happened since two years ago, the last time — I wrote all this down — the last time I was in court.

ฉันพึ่งได้มือถือใหม่มา และมีอะไรที่จะพูดเยอะมาก เพราะงั้นก็ช่วยทนฟังฉันหน่อยนะ ถ้าพูดง่าย ๆ ก็คือ มันมีอะไรเกิดขึ้นเยอะมาก ตั้งแต่เมื่อสองปีก่อน ที่ฉันขึ้นศาล ฉันเลยเขียนทั้งหมดนี้ขึ้นมาไว้

I will be honest with you. I haven’t been back to court in a long time, because I don’t think I was heard on any level when I came to court the last time. I brought four sheets of paper in my hands and wrote in length what I had been through the last four months before I came there. The people who did that to me should not be able to walk away so easily. I’ll recap. I was on tour in 2018. I was forced to do… My management said if I don’t do this tour, I will have to find an attorney —  and by contract my own management could sue me if I didn’t follow through with the tour. He handed me a sheet of paper as I got off the stage in Vegas and said I had to sign it. It was very threatening and scary. And with the conservatorship, I couldn’t even get my own attorney. So out of fear, I went ahead and I did the tour.

ฉันจะพูดตรง ๆ เลยนะคะ ฉันไม่ได้ขึ้นศาลมานานมากแล้ว เพราะฉันรู้สึกว่าไม่มีใครรับฟังฉันเลยในศาลเมื่อครั้งก่อน ตอนนี้ฉันมีกระดาษอยู่ 4 ใบ และเขียนมามากพอเพื่อจะบอกว่าในช่วง 4 เดือนก่อนหน้านี้ฉันเจออะไรมาบ้าง คนที่ทำเรื่องพวกนี้กับฉัน ไม่ควรเดินลอยหน้าลอยตาหนีไปได้ง่าย ๆ ฉันจะสรุปให้ฟังละกัน ตอนปี 2018 ที่ฉันออกทัวร์คอนเสิร์ต ทางทีมผู้จัดการบอกฉันว่า ถ้าฉันไม่ออกทัวร์นี้ ฉันต้องพบทนายนะ และจากสัญญาของฉันเอง ทางทีมสามารถฟ้องฉันได้ ถ้าฉันไม่ออกทัวร์ พวกเขายื่นสัญญาให้ฉันเซ็นตอนที่ฉันกำลังลงจากเวทีในเวกัส และบอกว่าฉันต้องเซ็นเท่านั้น พวกเขาข่มขู่ฉัน และมันน่ากลัวมาก และด้วยการที่ฉันยังอยู่ในการดูแลของพ่อ (ตามกฏหมาย) ฉันจึงไม่สามารถหาทนายเองได้ด้วยซ้ำ ด้วยความกลัว ฉันจึงต้องจัดทัวร์นั้นขึ้นมา

When I came off that tour, a new show in Las Vegas was supposed to take place. I started rehearsing early, but it was hard because I’d been doing Vegas for four years and I needed a break in between. But no, I was told this is the timeline and this is how it’s going to go. I rehearsed four days a week. Half of the time in the studio and a half of the other time in a Westlake studio. I was basically directing most of the show. I actually did most of the choreography, meaning I taught my dancers my new choreography myself. I take everything I do very seriously. There’s tons of video with me at rehearsals. I wasn’t good — I was great. I led a room of 16 new dancers in rehearsals.

ตอนที่ฉันเสร็จทัวร์นั้น กำลังจะมีโชว์ใหม่ในลาสเวกัส ฉันเลยเริ่มซ้อมล่วงหน้าเลย แต่มันยากมากเพราะฉันทำทัวร์ที่เวกัสมา 4 ปี และอยากจะพักบ้าง แต่ไม่เลย ฉันถูกบังคับว่าต้องเป็นช่วงนี้เท่านั้น ฉันเลยต้องซ้อม 4 วันต่อสัปดาห์ ใช้เวลาที่เหลือไปที่สตูดิโอ และฉันเป็นคนกำกับโชว์ทั้งหมดเองด้วย คิดท่าเต้น และเป็นคนสอนท่าให้แดนเซอร์ด้วยตัวเอง ฉันทำทุกอย่างแบบเต็มที่และจริงจังมาก มีวิดีโอมากมายให้ดูด้วยตอนฉันไปซ้อม ฉันไม่ใช่แค่ทำดีนะ ฉันทำดีมาก ฉันเป็นคนคุมสอนแดนเซอร์ทั้ง 16 คนเองด้วย

It’s funny to hear my managers’ side of the story. They all said I wasn’t participating in rehearsals and I never agreed to take my medication — which my medication is only taken in the mornings, never at rehearsal. They don’t even see me. So why are they even claiming that? When I said no to one dance move into rehearsals, it was as if I planted a huge bomb somewhere. And I said no, I don’t want to do it this way.

ซึ่งมันก็ตลกดีนะที่ได้ยินจากสิ่งที่พวกผู้จัดการฉันพูด พวกเขาบอกว่าฉันไม่ไปเข้าซ้อม และไม่กินยาตามที่สั่ง ซึ่ง ยาของฉันเนี่ยกินแค่ตอนเช้า ไม่ใช่ตอนไปซ้อมสักหน่อย พวกเขาไม่ได้เห็นฉันกินยาด้วยซ้ำ กล้าพูดได้ยังไง? ตอนที่ฉันขอปฏิเสธท่าเต้นท่านึงในตอนซ้อม มันเหมือนฉันทำระเบิดลงเลยล่ะ ฉันแค่บอกว่าฉันไม่อยากทำท่านี้ แบบนี้เท่านั้น

After that, my management, my dancers and my assistant of the new people that were supposed to do the new show all went into a room, shut the door and didn’t come out for at least 45 minutes. Ma’am, I’m not here to be anyone’s slave. I can say no to a dance move. I was told by my at-the-time therapist, Dr. Benson — who died [in 2019] — that my manager called him and then that moment and told him I wasn’t cooperating or following the guidelines in rehearsals. And he also said I wasn’t taking my medication, which is so dumb, because I’ve had the same lady every morning for the past eight years give me my same medication. And I’m nowhere near these stupid people. It made no sense at all.

พอหลังจากนั้น ผู้จัดการของฉัน แดนเซอร์ และผู้ช่วยคนใหม่ ๆ ที่ควรจะเข้ามาซ้อมโชว์ กลับหายเข้าไปประชุมในห้องกันถึง 45 นาที ฉันไม่ได้มาเป็นทาสใครนะ ฉันปฏิเสธท่าเต้นได้ไม่ใช่หรอ? จิตแพทย์ที่ดูแลฉัน คุณหมอ Benson (ตายไปตอนปี 2019) บอกฉันว่าผู้จัดการฉันโทรหาเขา และบอกว่าฉันไม่ให้ความร่วมมือ หรือทำตามไกด์ไลน์ในการซ้อม และเขาบอกด้วยว่าฉันไม่กินยา ซึ่งมันไร้สาระมาก เพราะฉันมีผู้หญิงคนนึงที่คอยเอายามาให้ฉันทุกเช้าตลอด 8 ปี เป็นยาแบบเดิม และฉันไม่ได้อยู่ใกล้คนบ้า ๆ พวกนี้เลย มันไม่มีเหตุผลเลย

There was a week period where they were nice to me, and I told them I don’t want to do the — They were nice to me, they said if I don’t want to do the new Vegas show, I don’t have to because I was getting really nervous. It was like lifting literally 200 pounds off of me when they said I don’t have to do the show anymore, because it was really really hard on myself and it was too much. I couldn’t take it anymore.

มันมีช่วงสัปดาห์นึง ที่พวกเขาทำดีกับฉันมาก และฉันบอกพวกเขาว่าฉันไม่อยากทำโชว์เวกัสใหม่แล้ว เพราะฉันรู้สึกวิตกกังวลมาก มันเหมือนยกภูเขาออกจากอกเลยตอนที่พวกเขาบอกฉันว่าฉันไม่ต้องทำแล้วก็ได้ เพราะฉันเริ่มรู้สึกแย่กับตัวเองสุด ๆ

So I remember telling my assistant, but y’know what I feel weird if I say no, I feel like they’re gonna come back and be mean to me or punish me or something. Three days later, after I said no to Vegas, my therapist sat me down in a room and said he had a million phone calls about how I was not cooperating in rehearsals, and I haven’t been taking my medication. All this was false. He immediately, the next day, put me on lithium out of nowhere. He took me off my normal meds I’ve been on for five years. And lithium is a very, very strong and completely different medication compared to what I was used to. You can go mentally impaired if you take too much, if you stay on it longer than five months. But he put me on that and I felt drunk. I really couldn’t even take up for myself. I couldn’t even have a conversation with my mom or dad really about anything. I told him I was scared, and my doctor had me on six different nurses with this new medication, come to my home, stay with me to monitor me on this new medication, which I never wanted to be on to begin with. There were six different nurses in my home and they wouldn’t let me get in my car to go anywhere for a month.

ฉันจำได้ว่าฉันบอกกับผู้ช่วยของฉันว่า มันรู้สึกประหลาดนะที่ฉันตอบปฏิเสธไป รู้สึกเหมือนพวกเขาจะกลับมาทำโทษฉัน ทำร้ายฉัน ซึ่งสามวันหลังจากที่ฉันปฏิเสธโชว์เวกัสไป จิตแพทย์ก็คุยกับฉัน และบอกว่ามีโทรศัพท์มาเป็นล้าน ๆ สายเลย บอกว่าฉันไม่ให้ความร่วมมือในการซ้อม และฉันไม่กินยา ทั้งหมดมันไม่จริง แล้ววันถัดมาเขาก็ให้ฉันกินยาลิเธียม แล้วสั่งยกเลิกยาเก่า ๆ ของฉันทั้งหมดที่ฉันกินมา 5 ปี ลิเธียมนี่เป็นยาที่แรงมาก และมันไม่เหมือนกับยาที่ฉันเคยกินเลย ฉันอ่านมาเขาบอกว่าถ้ากินลิเธียมนานเกิน 5 เดือน จะทำให้เราพิการทางจิตใจได้เลยนะแต่เขาก็ให้ฉันกิน และฉันก็เหมือนเมาเลย ลุกขึ้นยืนเองไม่ได้ด้วยซ้ำ ฉันคุยกับใครไม่รู้เรื่องเลย ฉันบอกเขาว่าฉันกลัว จิตแพทย์ก็เลยจัดพยาบาลมาดูแลฉันที่บ้านถึง 6 คนเพื่อเฝ้าดูอาการฉันจากยาตัวนี้ ที่ฉันไม่ได้อยากกินเลย พวกเขาไม่ยอมให้ฉันนั่งรถไปไหนเป็นเดือนเลย

Not only did my family not do a goddamn thing, my dad was all for it. Anything that happened to me had to be approved by my dad. And my dad acted like he didn’t know that I was told I had to be tested over the Christmas holidays before they sent me away, when my kids went to home to Louisiana. He was the one who approved all of it. My whole family did nothing.

ส่วนครอบครัวฉันน่ะหรอ นอกจากจะไม่ช่วยอะไรแล้ว พ่อฉันยังเห็นดีเห็นงามไปหมด ทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับฉัน ต้องได้รับการอนุมัติจากพ่อฉันก่อน และพ่อฉันทำตัวเหมือนไม่รู้ว่าฉันต้องไปเข้ารับการทดสอบในช่วงวันหยุดคริสต์มาส ก่อนที่จะส่งฉันไป ตอนที่ลูก ๆ ฉันกลับบ้านไปที่ลุยเซียน่า เขาเป็นคนอนุมัติทุกอย่าง ครอบครัวฉันไม่ช่วยอะไรเลย

Over the two-week holiday, a lady came into my home for four hours a day, sat me down and did a psych test on me. It took forever. But I was I was told I had to. Then after, I got a phone call from my dad, basically saying I’d failed the test or whatever, whatever. “I’m sorry, Britney, you have to listen to your doctors. They’re planning to send you to a small home in Beverly Hills to do a small rehab program that we’re going to make up for you. You’re going to pay $60,000 a month for this.” I cried on the phone for an hour and he loved every minute of it.

ช่วงหยุดคริสต์มาส มีผู้หญิงคนหนึ่งมาหาฉันที่บ้านเป็นเวลา 4 ชั่วโมงต่อวัน นั่งคุยกับฉันและทำการทดสอบทางจิตวิทยากับฉัน มันนานมาก แต่เขาบอกว่าฉันต้องทำนะ แล้วฉันก็ได้รับสายโทรศัพท์จากพ่อ ที่บอกว่าฉันทำแบบทดสอบไม่ผ่าน “ขอโทษทีนะบริทนีย์ ลูกต้องฟังหมอนะ พวกเขาตั้งใจจะส่งลูกไปอยู่บ้านในเบอเวอร์ลีฮิลส์ เพื่อเข้าโปรแกรมบำบัด และลูกต้องจ่ายค่าบำบัด 60000 เหรียญต่อเดือนด้วยนะ” ฉันร้องไห้เป็นชั่วโมงเลย และพ่อก็ดูจะชอบใจมาก ๆ

The control he had over someone as powerful as me — he loved the control to hurt his own daughter 100,000%. He loved it. I packed my bags and went to that place. I worked seven days a week, no days off, which in California, the only similar thing to this is called sex trafficking. Making anyone work against their will, taking all their possessions away — credit card, cash, phone, passport — and placing them in a home where they work with the people who live with them. They all lived in the house with me, the nurses, the 24-7 security. There was one chef that came there and cooked for me daily during the weekdays. They watched me change every day — naked – morning, noon and night. My body – I had no privacy door for my room. I gave eight vials (?) of blood a week.

พ่อเนี่ยชอบควบคุมและทำร้ายฉันมาก ๆ 10000% เลย เขารักมันมาก หลังจากนั้นฉันก็เก็บกระเป๋า และไปที่นั่น ทำงาน 7 วันต่อสัปดาห์ ไม่มีวันหยุด ซึ่งถ้าเป็นในแคลิฟอร์เนีย ทำงานหนักขนาดนี้ก็คือการค้ามนุษย์แล้วล่ะ มันคือการบังคับให้คนคนนึงทำในสิ่งที่ไม่อยากทำ ริบทรัพย์สินทั้งหมดไป บัตรเครดิต เงินสด โทรศัพท์ พาสปอร์ต แล้วก็จับฉันไปอยู่ในบ้านกับคนที่ต้องคอยดูแลฉัน มีพยาบาลจับตามองตลอด 24 ชั่วโมง มีเชฟที่มาเข้ามาทำอาหารให้ฉันทุกวัน พวกเขาดูฉันเปลี่ยนเสื้อผ้า แก้ผ้าทุกวัน เช้า กลางวัน กลางคืน ร่างกายฉันไม่มีความเป็นส่วนตัวอีกต่อไป ฉันต้องให้เลือด 8 หลอดทุกสัปดาห์

If I didn’t do any of my meetings and work from eight to six at night, which is 10 hours a day, seven days a week, no days off, I wouldn’t be able to see my kids or my boyfriend. I never had a say in my schedule. They always told me I had to do this. And Ma’am, I will tell you, sitting in a chair 10 hours a day, seven days a week, it ain’t fun… and especially when you can’t walk out the front door.

ถ้าฉันไม่ไปประชุม และทำงาน 8 โมงเช้า ถึง 6 โมงเย็น (10 ชั่วโมงต่อวัน 7 วันต่อสัปดาห์) ไม่มีวันหยุด พวกเขาจะไม่ให้ฉันเจอลูกกับแฟนเลย ฉันไม่มีสิทธิ์จัดตารางชีวิตตัวเอง พวกเขาบอกว่าฉันต้องทำนี่ทำนั่น และจะบอกอะไรให้ การที่ต้องนั่งทำงาน 10 ชั่วโมงต่อวัน 7 วันต่อสัปดาห์ มันไม่สนุกเลย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเราเดินออกไปไหนเลยไม่ได้ด้วยซ้ำ

And that’s why I’m telling you this again two years later, after I’ve lied and told the whole world “I’m OK and I’m happy.” It’s a lie. I thought I just maybe if I said that enough maybe I might become happy, because I’ve been in denial. I’ve been in shock. I am traumatized. You know, fake it till you make it. But now I’m telling you the truth, OK? I’m not happy. I can’t sleep. I’m so angry it’s insane. And I’m depressed. I cry every day.

ฉันจึงมาบอกคุณ 2 ปีหลังจากที่ฉันโกหกต่อโลกทั้งใบว่า “ฉันโอเค มีความสุขดี” มันเป็นคำโกหกทั้งนั้น ฉันคิดว่าถ้าฉันพูดแบบนั้นไป ฉันจะมีความสุขได้จริง ๆ เพราะฉันปฏิเสธทุกอย่าง ฉันช็อค ฉันบอบช้ำทางใจ เหมือนคำที่เขาบอกว่า โกหกมาก ๆ มันจะกลายเป็นจริงเอง แต่ตอนนี้ฉันพูดความจริงแล้ว โอเคมั้ย? ฉันไม่แฮปปี้ นอนไม่หลับ โกรธมาก ๆ จนเหมือนเป็นบ้า และฉันก็ซึมเศร้า ร้องไห้ทุกวันด้วย

And the reason I’m telling you this is because I don’t think how the state of California can have all this written in the court documents from the time I showed up and do absolutely nothing — just hire, with my money, another person and keep my dad on board. Ma’am, my dad and anyone involved in this conservatorship and my management who played a huge role in punishing me when I said no — ma’am, they should be in jail. Their cruel tactics working for Miley Cyrus as she smokes on joints onstage at the VMAs — nothing is ever done to this generation for doing wrong things.

เหตุผลที่ฉันบอกคุณก็เพราะฉันไม่คิดว่ารัฐแคลิฟอร์เนียจะเขียนทั้งหมดนี้ลงในเอกสารศาลเมื่อฉันไปปรากฏตัว และไม่ได้ทำอะไรเลย ทำได้แค่จ้างคนอีกคน ด้วยเงินของฉัน เพื่อให้พ่อฉันคุมฉันต่อไป พ่อฉันและใครก็ตามที่มีส่วนในการปกครองฉัน และผู้จัดการที่รับบทลงโทษฉันเมื่อฉันปฏิเสธ พวกเขาควรต้องเข้าคุก แผนการของพวกเขามันโหดร้ายมาก ที่ทำให้ไมลีย์ต้องสูบกัญชาบนเวที VMA แต่ไม่เคยมีใครโดนทำโทษแบบฉันเลยในยุคนี้ เมื่อทำอะไรผิด ๆ

But my precious body, who has worked for my dad for the past fucking 13 years, trying to be so good and pretty. So perfect. When he works me so hard. When I do everything I’m told and the state of California allowed my father — ignorant father — to take his own daughter, who only has a role with me if I work with him, they’ve set back the whole course and allowed him to do that to me. That’s given these people I’ve worked for way too much control. They also threaten me and said, If I don’t go, then I have to go to court. And it will be more embarrassing to me if the judge publicly makes the evidence we have.

แต่ร่างกายฉัน ที่ทำงานให้พ่อฉันมาตลอด 13 ปีที่ผ่านมา ต้องพยายามดูดี ดูสวย ดูเพอร์เฟ็กต์อยู่เสมอ ทั้ง ๆ ที่ให้ฉันทำงานหนักมาก ในขณะที่ทางรัฐแคลิฟอร์เนียยอมให้พ่อฉัน พ่อที่โง่เขลาของฉัน เขามาเป็นผู้ปกครองดูแลฉัน ทั้ง ๆ ที่เขามีบทบาทในชีวิตฉันแค่ตอนทำงานร่วมกันเท่านั้น ทางรัฐยอมให้เขาทำทุกอย่างกับฉัน มันคือการให้อำนาจควบคุมมากเกินไป พวกเขายังข่มขู่ฉันและบอกด้วยว่าถ้าฉันไม่ทำ ฉันจะต้องขึ้นศาล และมันจะน่าอายกว่าเดิมนะ ถ้าผู้พิพากษาได้เห็นหลักฐานที่เรามี

You have to go. I was advised for my image, I need to go ahead [to rehab] and just go and get it over with. They said that to me. I don’t even drink alcohol — I should drink alcohol, considering what they put my heart through. Also the Bridges facility they sent me to, none of the kids — I was doing this program for four months, so the last two months I went to a Bridges facility. None of the kids there did the program. They never showed up for any of them. You didn’t have to do anything if you didn’t want to. How come they always made me go? How come I was always threatened by my dad and anybody that participated in this conservatorship? If I don’t do this, what they tell me to enslave me to do, they’re gonna punish me.

ฉันต้องเข้ารับการแนะนำภาพลักษณ์ ต้องไปบำบัด พวกเขาบอกกับฉันว่าฉันควรดื่มเหล้าบ้างนะ ทั้ง ๆ ที่ฉันไม่ดื่ม และสถาบันที่พวกเขาส่งฉันไปเป็นเวลา 4 เดือน เด็ก ๆ ที่อยู่ในสถาบันนั้น ไม่มีใครต้องทำโปรแกรมบำบัดเดียวกับฉันเลย จริง ๆ ฉันไม่ควรต้องทำอะไรที่ไม่อยากทำมั้ยอะ ทำไมพวกเขาต้องบังคับให้ฉันทำตลอด? และทำไมฉันต้องถูกข่มขู่โดยพ่อและคนอื่น ๆ ที่มีส่วนในการปกครองดูแลฉันด้วย? ฉันไม่อยากทำ แต่พวกเขาบอกฉัน มันบังคับให้ฉันทำ และพวกเขาก็จะทำโทษฉัน

The last time I spoke to you by just keeping the conservatorship going, and also keeping my dad in the loop, made me feel like I was dead — like I didn’t matter, like nothing had been done to me, like you thought I was lying or something. I’m telling you again, because I’m not lying. I want to feel heard. And I’m telling you this again, so maybe you can understand the depth and the degree and the damage that they did to me back then.

ครั้งล่าสุดที่ฉันคุยกับคุณ แค่เพื่อให้พ่อฉันดูแลปกครองฉันต่อไป ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตายทั้งเป็น ฉันรู้สึกเหมือนไม่มีอะไรช่วยฉันได้เลย คุณคงคิดว่าฉันโกหกคุณด้วย ขอฉันบอกคุณอีกทีละกัน เพราะฉันไม่ได้โกหกจริง ๆ ฉันอยากจะรู้สึกว่ามีคนฟังฉันบ้าง เผื่อคุณจะเข้าใจว่าความเสียหายที่ฉันเจอมันโหดร้ายขนาดไหน

I want changes, and I want changes going forward. I deserve changes. I was told I have to sit down and be evaluated, again, if I want to end the conservatorship. Ma’am, I didn’t know I could petition the conservatorship to end it. I’m sorry for my ignorance, but I honestly didn’t know that. But honestly, but I don’t think I owe anyone to be evaluated. I’ve done more than enough. I don’t feel like I should even be in room with anyone to offend me by trying to question my capacity of intelligence, whether I need to be in this stupid conservatorship or not. I’ve done more than enough.

ฉันต้องการการเปลี่ยนแปลง ฉันควรได้รับมันนะ ฉันถูกสั่งให้นั่งลงและเข้ารับการทดสอบอีกครั้ง ถ้าฉันอยากจะยุติการปกครองดูแลโดยพ่อ ฉันไม่เคยรู้ว่าฉันขอยื่นอุทธรณ์เพื่อขอยุติได้ ขอโทษจริง ๆ ที่ฉันไม่รู้ แต่ฉันไม่คิดว่าฉันจำเป็นต้องถูกทดสอบอีกนะ ฉันทำมามากพอแล้ว ฉันไม่คิดว่าฉันควรจะไปอยู่ในห้องกับคนที่พยายามจะทำร้ายฉัน โดยการตั้งคำถามถึงสติปัญญาของฉัน ไม่ว่าฉันควรจะถูกปกครองดูแลต่อไปหรือไม่ ฉันทำมามากพอแล้ว

I don’t owe these people anything — especially me, the one that has roofed and fed tons of people on tour on the road. It’s embarrassing and demoralizing what I’ve been through. And that’s the main reason I’ve never said it openly. And mainly, I didn’t want to say it openly, because I honestly don’t think anyone would believe me. To be honest with you, the Paris Hilton story on what they did to her to that that school, I didn’t believe any of it. I’m sorry. I’m an outsider, and I’ll just be honest. I didn’t believe it.

ฉันไม่ได้ติดค้างใครด้วยซ้ำ เพราะฉันเองที่เป็นคนทำทุกอย่าง จ่ายเงินทุกคนในทัวร์ และมันน่าอายและท้อแท้มาก ๆ กับสิ่งที่ฉันเจอมา นั่นคือเหตุผลหลักเลยที่ฉันไม่เคยกล้าพูดออกมา ฉันไม่อยากจะพูดเพราะฉันไม่คิดว่าจะมีใครเชื่อฉัน เอาตรง ๆ นะ ตอนปารีสฮิลตันเล่าเรื่องของเธอ ที่เธอถูกรังแกในโรงเรียน ฉันก็ไม่เชื่อ เพราะฉันเป็นคนนอกไง

And maybe I’m wrong, and that’s why I didn’t want to say any of this to anybody, to the public, because I thought people would make fun of me or laugh at me and say, “She’s lying, she’s got everything, she’s Britney Spears.”

ฉันอาจจะคิดผิดแหละ ฉันเลยไม่อยากบอกใครให้เป็นที่รู้กันหมด เพราะฉันคิดว่าคนจะล้อเลียนฉัน หัวเราะเยาะฉัน และบอกว่า “หล่อนโกหก หล่อนมีทุกอย่าง ก็หล่อนคือบริทนีย์สเปียร์นี่นา”

I’m not lying. I just want my life back. And it’s been 13 years. And it’s enough. It’s been a long time since I’ve owned my money. And it’s my wish and my dream for all of this to end without being tested. Again, it makes no sense whatsoever for the state of California to sit back and literally watch me with their own two eyes, make a living for so many people, and pay so many people, trucks and buses on the road with me and be told, I’m not good enough. But I’m great at what I do. And I allow these people to control what I do, ma’am. And it’s enough. It makes no sense at all.

ฉันไม่ได้โกหกนะ ฉันแค่อยากได้ชีวิตทั้งหมดฉันคืนมา และมันผ่านมา 13 ปีแล้ว มันมากพอแล้ว มันเป็นเวลานานแล้วที่ฉันไม่ได้ถือเงินของฉันเอง และฉันภาวนาและฝันให้เรื่องนี้มันจบลง โดยที่ฉันไม่ต้องถูกทดสอบอะไรอีกแล้ว มันไม่มีเหตุผลเลยที่รัฐแคลิฟอร์เนียจะนั่งดูฉันเฉย ๆ ฉันคนที่สร้างงานให้คนมากมาย จ่ายเงินคนมากมาย ทั้งรถทัวร์รถบัสต่าง ๆ ตอนออกทัวร์ เพื่อให้พวกเขาบอกว่าฉันไม่ดีพอ แต่ฉันน่ะทำดีมากแล้วในสิ่งที่ฉันทำ และฉันยอมให้คนพวกนี้เขามาควบคุมฉัน พอกันที มันไม่มีเหตุผลเลย

Now, going forward, I’m not willing to meet or see anyone. I’ve met with enough people against my will. I’m done. All I want is to own my money, for this to end, and my boyfriend to drive me in his fucking car.

ตอนนี้ฉันจะก้าวต่อไป จะไม่ไปพบเจอใครอีก ฉันเจอคนมากมายที่ฉันไม่อยากจะเจอ พอกันที ฉันแค่อยากจะถือเงินของตัวเอง ให้มันจบลงซักที และให้แฟนฉันได้ขับรถพาฉันไปไหนมาไหนด้วยรถเขาเองได้แล้ว

And I would honestly like to sue my family, to be totally honest with you. I also would like to be able to share my story with the world, and what they did to me, instead of it being a hush-hush secret to benefit all of them. I want to be able to be heard on what they did to me by making me keep this in for so long, it is not good for my heart. I’ve been so angry and I cry every day. It concerns me, I’m told I’m not allowed to expose the people who did this to me.

เอาจริงนะ ฉันอยากฟ้องครอบครัวฉันมาก ฉันอยากจะแชร์เรื่องราวนี้ให้โลกได้รับรู้ว่าพวกเขาทำอะไรกับฉันบ้าง แทนที่จะเก็บเงียบไว้เพื่อให้พวกเขาได้ดี ฉันอยากจะใหำคนรับฟังฉันบ้างว่าพวกเขาทำอะไรกับฉัน โดยเก็บเรื่องนี้ไว้นานแสนนาน มันไม่ดีกับใจฉันเลย ฉันโมโห ร้องไห้ทุกวัน มันทำให้ฉันคิดมาก และฉันถูกสั่งว่าห้ามเปิดโปงสิ่งที่คนพวกนี้ทำกับฉันด้วย

For my sanity, I need you to the judge to approve me to do an interview where I can be heard on what they did to me. And actually, I have the right to use my voice and take up for myself. My attorney says I can’t. It’s not good. I can’t let the public know anything they did to me and by not saying anything, is saying it’s OK.

ดังนั้นเพื่อจิตใจที่ปกติดีของฉัน ฉันอยากให้คุณผู้พิพากษาอนุมัติฉันให้ได้สัมภาษณ์ ในที่ที่จะมีคนได้รับฟังว่าใครทำอะไรกับฉันมาบ้าง และฉันก็มีสิทธิ์ที่จะใช้เสียงของฉันเพื่อตัวเองบ้าง ทนายของฉันบอกว่าฉันทำไม่ได้ มันไม่ดี จะให้สาธารณชนรู้ไม่ได้ว่าใครทำอะไรกับฉันบ้าง ซึ่งการที่ฉันไม่พูดอะไร มันก็เหมือนว่าฉันบอกว่าฉันโอเค

It’s not OK. Actually, I don’t want an interview — I’d much rather just have an open call to you for the press to hear, which I didn’t know today we’re doing, so thank you. Instead of having an interview, honestly, I need that to get it off my heart, the anger and all of it that’s been happening.

ซึ่งจริง ๆ มันไม่โอเคเลย ฉันไม่ได้อยากสัมภาษณ์หรอก ฉันแค่อยากจะโทรหาคุณ เพื่อให้สื่อได้ยิน ซึ่งฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าวันนี้จะเป็นแบบนี้ ขอบคุณนะ ในที่สุดฉันก็ได้ยกภูเขาออกจากอกสักที ทั้งความโกรธและความรู้สึกทั้งหมดที่เกิดขึ้นนั้น

It’s not fair they’re telling me lies about me openly. Even my family, they do interviews to anyone they want on news stations. My own family doing interviews, and talking about the situation and making me feel so stupid. And I can’t say one thing. And my own people say I can’t say anything.

มันไม่แฟร์เลยที่พวกเขาโกหกฉันแบบโจ่งแจ้ง ขนาดครอบครัวฉัน พวกเขาจะไปสัมภาษณ์อะไรกับใครที่ไหนก็ได้ตามที่ต้องการ การที่พวกเขาออกไปให้สัมภาษณ์ เล่าเรื่องเกี่ยวกับสถานการณ์ของฉันมันทำให้ฉันดูเป็นคนโง่มากเลย และฉันพูดอะไรไมได้เลย และคนของฉันก็บอกว่าฉันพูดอะไรไม่ได้เหมือนกัน

It’s been two years. I want a recorded call to you actually, we’re doing this now — which I didn’t know that we’re doing this. My lawyer, Sam (Ingham), has been very scared for me to go forward because he’s saying if I speak up, I’m being overworked in that facility of that rehab place, that rehab place will sue me. He told me I should keep it to myself. I would personally like to — actually, I’ve grown with a personal relationship with Sam, my lawyer, I’ve been talking to him like three times a week now, we’ve kind of built a relationship but I haven’t really had the opportunity by my own self to actually handpick my own lawyer by myself. And I would like to be able to do that.

มันผ่านมา 2 ปีแล้ว ฉันอยากจะอัดเสียงส่งให้คุณ ซึ่งมันก็เหมือนตอนนี้ที่เราทำอยู่ และฉันไม่คิดว่าเราจะมาทำกันเลยนะ ทนายของฉัน Sam Ingham กลัวมากว่าฉันจะออกมาพูด เพราะเขาบอกว่าถ้าฉันพูดเรื่องเกี่ยวกับสถานบำบัดแห่งนั้น พวกเขาจะฟ้องฉัน ทนายบอกว่าฉันควรเก็บเงียบไว้ ฉันอยากจะสานสัมพันธ์กับทนายของฉันนะ และฉันคุยกับเขา 3 ครั้งต่อสัปดาห์เลยล่ะ เรามีความสัมพันธ์ที่ดีกัน แต่ฉันไม่มีโอกาสได้เลือกทนายเองด้วยซ้ำ และฉันอยากจะเลือกเองได้

The main reason why I’m here is because I want to end the conservatorship without having to be evaluated. I’ve done a lot of research, ma’am. And there’s a lot of judges who do end conservatorships for people without them having to be evaluated all the time. The only times they don’t is if a concerned family member says something’s wrong with this person.

เหตุผลหลักที่ฉันมาคุยกับคุณ เพราะฉันอยากจะยุติการปกครองดูแลของพ่อฉัน โดยไม่ต้องถูกทดสอบอะไรอีกแล้ว ฉันค้นหามาเยอะแล้วนะว่ามีผู้พิพากษาหลายท่านที่ยอมหยุดการปกครองดูแลให้ผู้คนมากมายโดยไม่ต้องทดสอบเสมอ ๆ แต่ทุกครั้งที่พวกเขาไม่ยุติ ก็เป็นเพราะมีสมาชิกครอบครัวที่ไม่ยอมทั้งนั้น

And considering my family has lived off my conservatorship for 13 years, I won’t be surprised if one of them has something to say going forward, and say, “We don’t think this should end, we have to help her.” Especially if I get my fair turn exposing what they did to me.

และถ้าพิจารณาว่าครอบครัวฉันหากินกับการปกครองดูแลฉันมา 13 ปี ก็คงไม่แปลกใจเลยถ้าพวกเขาจะมาพูดอะไรกับศาลว่า “เราคิดว่ามันไม่ควรยุติลงนะ เพราะเราอยากจะช่วยเธอจริง ๆ” ยิ่งถ้าฉันได้แฉพวกเขาด้วยแล้ว

Also I want to speak to you about my obligations, which, I personally don’t think at the very moment I owe anybody anything. I have three meetings a week I have to attend no matter what. I just don’t like feeling like I work for the people whom I pay. I don’t like being told I have to, no matter what, even if I’m sick. Jodi the conservator says I have to see my Coach Ken even when I’m sick. I would like to do one meeting a week with a therapist. I’ve never before, even before they sent me to that place, had two therapy sessions. I had a doctor and then a therapy person. What I’ve been forced to do illegal in my life. I shouldn’t be told I have to be available three times a week to these people I don’t know.

ฉันอยากจะคุยกับคุณเกี่ยวกับสัญญาผู้มัดฉันด้วย ซึ่งฉันคิดว่าจริง ๆ ฉันไม่ได้ติดค้างใครแล้วด้วยซ้ำไปนะ ฉันต้องมีนัด 3 ครั้งต่อสัปดาห์ที่ต้องไป ฉันไม่ชอบความรู้สึกที่เหมือนฉันต้องไปทำงานให้คนที่ฉันเป็นคนจ่ายเงินให้เลยอะ ฉันไม่ชอบถูกมาบังคับให้ทำอะไรทั้ง ๆ ที่ฉันป่วย Jodi คนที่เป็นผู้ปกครองดูแลฉันบอกว่าฉันต้องไปเจอโค้ช Ken ถึงแม้ฉันจะป่วย ต้องไปหาจิตแพทย์ 1 ครั้งต่อสัปดาห์ ฉันไม่เคยต้องหาหมอ 2 ครั้งต่อสัปดาห์เลย ทั้งหมอและจิตแพทย์ สิ่งที่ฉันถูกบังคับให้ทำมันผิดกฏหมายนะ ฉันไม่ควรจะถูกบังคับให้มีเวลาเจอคนที่ไม่รู้จักถึง 3 ครั้งต่อสัปดาห์

I’m talking to you today because I feel again, yes, even [acting conservator] Jodi [Montgomery] is starting to kind of take it too far with me. They have me going to therapy twice a week and a psychiatrist. I’ve never in the past – wait, they had me going, yeah, twice a week and Dr. Gold, so that’s three times a week. I’ve never in the past had to see a therapist more than once a week. It takes too much out of me going to this man I don’t know.

ฉันมาคุยกับคุณเพราะฉันรู้สึกว่า ขนาด Jodi ก็ทำเกินไป เขาบังคับให้ฉันไปเจอจิตแพทย์ 2 ครั้งต่อสัปดาห์ และก็หมออีกคน ก่อนหน้านี้ฉันไม่เคยต้องเจอเยอะขนาดนี้เลย เมื่อก่อนนี่มากสุดก็สัปดาห์ละครั้ง มันเกินไปแล้วอะ ไม่รู้สิ

Number one, I’m scared of people. I don’t trust people with what I’ve been through. And the clever setup of being in Westlake, one of the most exposed places in Westlake, which, yesterday, paparazzi showed me coming out of the place literally crying in therapy. It’s embarrassing, and it’s demoralizing. I deserve privacy when I go and have therapy, either at my home, like I’ve done for eight years. They’ve always come to my home. Or when Dr. Benson — the man that died — I went to a place similar to what I went to in Westlake which was very exposed and really bad. Okay, so where was I? It was like, it was identical to Dr. Benson, who illegally, yes 100% abused me by the treatment he gave me, to be totally honest with you, I was so

อย่างแรกเลย ฉันกลัวผู้คน ฉันไม่เชื่อใจใครอีกต่อไป หลังจากที่เจอเรื่องต่าง ๆ มา และมันก็เป็นการวางแผนที่ฉลาดมากนะ ใน Westlake เป็นที่ที่เปิดโล่งที่สุดใน Westlake เลย เมื่อวานนี้ ปาปารัซซี่มาถ่ายภาพตอนฉันกำลังร้องไห้หลังจากกลับจากไปพบจิตแพทย์ มันน่าอายมาก และทำให้ฉันหมดความมั่นใจ ฉันควรได้รับความเป็นส่วนตัวตอนฉันไปบำบัดสิ ให้มาบำบัดฉันที่บ้านก็ได้ ก็ทำมาตลอด 8 ปี หมอก็มาหาที่บ้านเสมอ ตอนนี้มันเหมือนกับตอนที่ฉันเจอกับหมอ Benson เลย เขาข่มเหงฉันจากการเยียวยาที่ฉันได้รับมาตลอด

when [Dr. Benson] passed away, I got on my knees and thanked God. In other words, my team is pushing it with me again. I have trapped phobias being in small rooms because of the trauma, locking me up for four months in that place. It’s not okay for them to send me — sorry, I’m going fast — to that small room like that twice a week with another new therapist that I pay that I never even approved. I don’t like it. I don’t want to do that. And I haven’t done anything wrong to deserve this treatment.

อ๋อ แล้วตอนหมอ Benson เสียชีวิตน่ะ ฉันคุกเข่าขอบคุณพระเจ้าเลยนะ ถ้าให้พูดอีกอย่างก็คือ ทีมผู้จัดการ พยายามกดดันฉันแบบเดิมอีกครั้ง ฉันเป็นโรคกลัวที่แคบ จากแผลในใจที่ถูกขังไว้ในที่นั้นถึง 4 เดือน และมันไม่โอเคที่จะส่งฉันเข้าห้องเล็ก ๆ นั้นถึง 2 ครั้งต่อสัปดาห์ กับจิตแพทย์คนใหม่ที่ฉันเสียเงินแต่ไม่ได้เลือกเองด้วยซ้ำ ฉันไม่ชอบเลย ไม่อยากทำแบบนั้นแล้ว และฉันไม่ได้ทำอะไรผิดจนต้องเจออะไรแบบนี้นะ

It’s not okay to force me to do anything I don’t want to do. By law, Jodi and this so-called team should honestly – I should be able to sue them for threatening me and saying if I don’t go and do these meetings twice a week, we can’t let you have your money and go to Maui on your vacations. You have to do what you’re told for this program and then you will be able to go. But it was a very clever thing, one of the most exposed places in Westlake, knowing I have the hot topic of the conservatorship, that over five paparazzis are going to show up and get me crying coming out of that place. I begged them to make sure that they did this at my home, so I would have privacy. I deserve privacy.

มันไม่โอเคเลยที่จะมาบังคับให้ฉันทำอะไรที่ฉันไม่ต้องการ ตามกฏหมายแล้ว Jodi กับทีมของเขาควรจะถูกฟ้องในฐานข่มเหงทารุณฉันนะ ที่บอกว่าถ้าฉันไม่ไปตามนัด 2 ครั้งต่อสัปดาห์ พวกเขาจะไม่ให้เงินฉันไปเที่ยวเมาอิตอนพักร้อน ฉันต้องทำทุกอย่างตามโปรแกรมที่พวกเขาวางไว้ ฉันถึงจะไปได้ ซึ่งมันก็ฉลาดจริง ๆ ที่พวกเขาวางแผนให้ฉันไปบำบัดจิตในที่ที่เปิดโล่งที่สุดใน Westlake โดยรู้ว่าฉันยังมีประเด็นเรื่องการปกครองดูแลอยู่ และก็มีปาปารัซซี่ 5 คนโผล่มา ถ่ายภาพฉันร้องไห้ออกมาจากที่นั่น ฉันขอร้องทีมผู้จัดการฉันแล้วว่าให้ฉันรับการบำบัดที่บ้านเถอะ ฉันจะได้มีความเป็นส่วนตัวบ้าง ฉันควรได้รับมันนะ

The conservatorship, from the beginning, once you see someone, whoever it is, in the conservatorship making money, making them money, and myself money and working – that whole statement right there, the conservatorship should end. I shouldn’t be in a conservatorship if I can work and provide money and work for myself and pay other people — it makes no sense. The laws need to change. What state allows people to own another person’s money and account and threaten them and saying, “You can’t spend your money unless you do what we want you to do.” And I’m paying them.

สำหรับเรื่องการปกครองดูแลนี้ ตั้งแต่แรกเลยนะ ถ้าคุณเห็นว่าคนที่ถูกปกครองดูแลเนี่ย หาเงินเองได้ ทำงานได้ มันก็ไม่ควรต้องมีใครมาปกครองแล้วมั้ยอะ ฉันไม่ควรถูกปกครองต่อไปถ้าฉันทำงานหาเงินได้ จ่ายเงินคนอื่นได้ด้วย มันไม่มีเหตุผลเลย กฏหมายควรเปลี่ยนนะ กับการที่รัฐยอมให้คนอื่นเข้ามาจัดการเงินคนอื่น และข่มขู่เขาทั้งยังบอกว่า “เธอจะใช้เงินของเธอไม่ได้นะ เว้นแต่จะทำในสิ่งที่เราอยากให้ทำ” และฉันเองก็เป็นคนจ่ายเงินคนพวกนี้อีกที

Ma’am, I’ve worked since I was 17 years old. You have to understand how thin that is for me every morning I get up to know I can’t go somewhere unless I meet people I don’t know every week in a office identical to the one where the therapist was very abusive to me. I truly believe this conservatorship is abusive, and that we can sit here all day and say oh, conservatorships are here to help people. But ma’am, there is a thousand conservatorships that are abusive as well.

ฉันทำงานหนักมาตั้งแต่อายุ 17 คุณต้องเข้าใจนะว่ามันแย่แค่ไหนที่ฉันตื่นมาทุกเช้า เพื่อรู้ว่าฉันออกไปไหนไม่ได้ เว้นแต่ไปตามนัดกับคนที่ฉันไม่รู้จักในทุกสัปดาห์ ในออฟฟิศที่เหมือนกับออฟฟิศของจิตแพทย์ที่ข่มเหงฉัน ฉันเชื่อว่าการปกครองดูแลนี้เป็นการข่มเหงทารุณฉัน และเราจะนั่งเถียงกันทั้งวันก็ได้ว่า “การปกครองดูแลนี่มันมีไว้ช่วยผู้คนนะ แต่จริง ๆ มันก็มีกรณีที่เกิดการข่มเหงกันเหมือนกัน”

I don’t feel like I can live a full life. I don’t owe them to go see a man I don’t know and share him my problems. I don’t even believe in therapy. I always think you take it to God. I want to end the conservatorship without being evaluated. In the meantime, I want this therapist once a week. I just want him to come to my home. I’m not willing to go to Westlake and be embarrassed by all these scummy paparazzi laughing at my face while I’m crying, coming out and taking my pictures as all these white nice dinners, where people drinking wine at restaurants, watching these places. They set me up by sending me to the most exposed places, and I told them I didn’t want to go there because I knew paparazzi would show up there.

ฉันรู้สึกว่าฉันไม่สามารถใช้ชีวิตเต็มที่ของฉันได้เลย ฉันไม่ได้ติดค้างใคร ที่ต้องไปเจอกับคนที่ไม่รู้จัก และบอกปัญหาทั้งหมดของฉันให้ฟัง ฉันไม่เชื่อในการบำบัดแล้วด้วยซ้ำ ฉันคิดว่าเราคุยกับพระเจ้าได้ ฉันอยากจะยุติการปกครองดูแลนี้ โดยไม่ต้องรับการทดสอบ ระหว่างนั้น ฉันอยากเข้ารับการบำบัดนะ แต่อยากให้เขามาที่บ้านฉัน ฉันไม่ยินยอมที่จะไป Westlake และอับอายจากปาปารัซซี่สถุลพวกนั้น ที่หัวเราะเยาะใส่หน้าฉันตอนฉันร้องไห้ ถ่ายรูปฉันโดยมีฉากหลังเป็นร้านอาหารหรู ๆ ผู้คนดื่มไวน์กัน พวกเขาวางแผนให้ฉันไปในที่ที่เปิดโล่งที่สุด และฉันบอกแล้วว่าฉันไม่อยากไป เพราะต้องเจอปาปารัซซี่แน่ ๆ

They only gave me two options for therapists. And I’m not sure how you make your decisions, ma’am. But this is the only chance for me to talk to you for a while. I need your help, so if you can just kind of let me know where your head is. I don’t really honestly know what to say but my requests are just to end the conservatorship without being evaluated. I want to petition basically to end the conservatorship. But I don’t want to be evaluated, and be sat in a room with people four hours a day, like they did me before. And they made it even worse for me after that happened.

พวกเขาให้ทางเลือกฉันแค่สองทางเท่านั้นสำหรับการบำบัด และฉันไม่รู้ว่าคุณตัดสินใจยังไง แต่นี่เป็นโอกาสเดียวให้ฉันได้คุยกับคุณ ฉันต้องการความช่วยเหลือของคุณนนะ ถ้าเป็นไปได้ก็บอกฉันหน่อยว่าคุณคิดยังไง ฉันไม่รู้ว่าต้องพูดอะไรแล้ว แต่คำขอร้องของฉันก็คือขอให้หยุดการปกครองดูแลโดยไม่ต้องเข้ารับการทดสอบอีกแล้ว ฉันอยากจะอุทธรณ์เพื่อยุติเรื่องนี้ แต่ไม่อยากถูกทดสอบ และต้องมานั่งกับคนมากมาย 4 ชั่วโมงต่อวันอย่างที่เคยทำมา ซึ่งมันแย่ลงหลังจากนั้นอีก

I’m honestly new with this. And I’m doing research on all these things. I do know common sense and the method that things can end – for people, it has ended without them being evaluated. So I just want you to take that in consideration.

มันเป็นเรื่องใหม่สำหรับฉันมากเลย และฉันก็หาข้อมูลเรื่องพวกนี้มาแล้ว ฉันรู้เรื่องคอมมอนเซนส์และวิธีการว่าเรื่องนี้จะจบลงได้ยังไง แบบที่ไม่ต้องถูกทดสอบด้วย ฉันอยากให้คุณรับไปพิจารณาด้วยนะ

It also took a year, during COVID, to get me any self-care methods. She said there were no services available. She’s lying, ma’am. My mom went to the spot twice in Louisiana during COVID. For a year, I didn’t have my nails done — no hairstyling and no massages, no acupuncture. Nothing for a year. I saw the maids in my home each week with their nails done different each time. She made me feel like my dad does. Very similar, her behavior and my dad, but just a different dynamic.

และมันใช้เวลาเป็นปีเลย ในช่วงโควิด ที่ฉันไม่ได้รับการดูแลตัวเองเลย Jodi บอกว่าไม่มีการให้บริการอะไรเลยทั้งสิ้น แต่เธอโกหก แม่ฉันไปที่นึงในลุยเซียน่าช่วงโควิด ตลอดปีนึง ฉันไม่ได้ทำเล็บ ทำผม นวด ฝังเข็มเลย ปีนึงเต็ม ๆ แต่ฉันเห็นสาวใช้ในบ้านฉันไปทำเล็บมาคนละสีทุกครั้งเลย เธอทำให้ฉันรู้สึกเหมือนแบบที่พ่อฉันทำ เหมือนกันเลย นิสัยพ่อฉันกับโจดี้มันเหมือนกันมาก แค่มีไดนามิกที่ต่างกันออกไป

Team wants me to work and stay home instead of having longer vacations. They are used to me sort of doing a weekly routine for them. And I’m over it. I don’t feel like I owe them anything at this point. They need to be reminded they actually work for me.

ทีมงานอยากให้ฉันทำงานและอยู่บ้านมากกว่าไปพักร้อนนาน ๆ พวกเขาชินกับการให้ฉันทำเรื่องเดิม ๆ เป็นรูทีนเพื่อพวกเขา แต่ฉันพอกันที ฉันไม่ได้ติดค้างอะไรพวกเขาสักหน่อย พวกเขาต้องรู้ตัวบ้างนะว่าพวกเขาต้องทำงานให้ฉัน

I was supposed to be able to — I have a friend that I used to do AA meetings with. I did AA for two years. I did three meetings a week. I’ve met a bunch of women there. And I’m not able to see my friends that live eight minutes away from me, which I find extremely strange.

และฉันควรจะได้มีเพื่อนบ้าง ฉันมีเพื่อนที่เคยเข้าบำบัดด้วยกัน ฉันเข้าบำบัดมาสองปี สามครั้งต่อสัปดาห์ ได้เจอผู้หญิงมากมายที่สุด และฉันก็ไม่สามารถไปเจอเพื่อนที่อยู่ห่างจากฉันไปแค่ 8 นาทีได้ แปลกมั้ยล่ะ

I feel like they’re making me feel like I live in a rehab program. This is my home. I’d like for my boyfriend to be able to drive me in his car. And I want to meet with a therapist once a week, not twice a week. And I want him to come to my home. Because I actually know I do need a little therapy. (Laughing.)

ฉันรู้สึกเหมือนพวกเขาทำให้ฉันใช้ชีวิตอยู่กับการบำบัดตลอดเวลา นี่มันบ้านฉันนะ และฉันอยากให้แฟนฉันขับรถพาฉันไปเที่ยวในรถเขาเองได้ และฉันอยากเจอจิตแพทย์แค่สัปดาห์ละครั้ง ไม่ใช่สองครั้ง และให้เขามาหาที่บ้าน เพราะจริง ๆ ฉันไม่ต้องบำบัดแล้วด้วยซ้ำ

I would like to progressively move forward and I want to have the real deal, I want to be able to get married and have a baby. I was told right now in the conservatorship, I’m not able to get married or have a baby, I have a (IUD) inside of myself right now so I don’t get pregnant. I wanted to take the (IUD) out so I could start trying to have another baby. But this so-called team won’t let me go to the doctor to take it out because they don’t want me to have children – any more children. So basically, this conservatorship is doing me waaay more harm than good.

ฉันอยากจะก้าวต่อไปข้างหน้านะ อยากจะใช้ชีวิตจริงจัง อยากจะแต่งงานและมีลูกได้ ฉันถูกสั่งว่าในเมื่อฉันถูกปกครองดูแลอยู่ ฉันห้ามแต่งงานและมีลูก ฉันมี UID ฝังอยู่ ฉันเลยท้องไม่ได้ ฉันอยากเอาออกมาก จะได้มีลูกอีกคน แต่ทีมผู้จัดการนี้ไม่ยอมให้ฉันไปเอาออกด้วยซ้ำ เพราะพวกเขาไม่อยากให้ฉันมีลูกอีกแล้ว ดังนั้นการคุ้มครองดูแลนี้มันมีผลเสียกับฉันมากกว่าผลดี

I deserve to have a life. I’ve worked my whole life. I deserve to have a two to three year break and just, you know, do what I want to do. But I do feel like there is a crutch here. And I feel open and I’m okay to talk to you today about it. But I wish I could stay with you on the phone forever, because when I get off the phone with you, all of a sudden all I hear all these no’s — no, no, no. And then all of a sudden I get I feel ganged up on and I feel bullied and I feel left out and alone. And I’m tired of feeling alone. I deserve to have the same rights as anybody does, by having a child, a family, any of those things, and more so.

ฉันอยากจะมีชีวิตของฉันบ้าง ฉันทำงานมาตลอดชีวิตแล้วนะ ฉันควรได้พักสักปีสองปีบ้าง และได้ทำในสิ่งที่อยากทำ แต่รู้สึกเหมือนมีไม้ค้ำอยู่ และฉันรู้สึกเปิดใจและโอเคมากที่มาคุยกับคุณในวันนี้ แต่ฉันอยากจะคุยกับคุณได้ตลอดไปเลยจริง ๆ เพราะพอฉันวางสายไป ฉันก็จะได้ยินแต่ ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ และฉันก็จะรู้สึกเหมือนถูกรุม และรู้สึกถูกรังแก รู้สึกถูกทิ้ง และโดดเดี่ยว และฉันไม่อยากรู้สึกเหงาอีกแล้ว ฉันควรจะมีสิทธิ์เหมือนทุก ๆ คนนี่นา มีลูก มีครอบครัว อะไรแบบนั้น

And that’s all I wanted to say to you. And thank you so much for letting me speak to you today.

แค่นั้นแหละค่ะที่อยากจะบอก ขอบคุณนะคะที่ให้ฉันได้คุยกับคุณในวันนี้

JUDGE: Ms. Spears, you’re quite welcome. And also, I just want to tell you that I certainly am sensitive to everything that you said and how you’re feeling and I know that it took a lot of courage for you to say everything you have to say today, and I want to let you know that the court does appreciate your coming on the line and sharing how you’re feeling.

ถอดความโดย Variety

คลิปเสียงของ Britney Spears

คิดยังไงบ้าง?