5 Seconds Of Summer – Broken Home

They would yell, they would scream, they were fighting it out
She would hope, she would pray, she was waiting it out
Holding onto a dream
While she watches these walls fall down
Sharp words like knives, they were cutting her down
Shattered glass like the past, it’s a memory now
Holding onto a dream
While she watches these walls fall down

พวกเขาตะโกน พวกเขากรีดร้อง พวกเขาทะเลาะกัน
ส่วนเธอคนนั้นก็ได้แต่คาดหวัง สวดภาวนา และเฝ้ารอให้มันจบลง
เธอยังคงเฝ้าฝันต่อไป
ในขณะที่เธอกำลังมองกำแพงเหล่านี้ทลายลง
คำพูดที่เสียดแทงดั่งมีด มันกำลังเชือดเฉือนเธอ
กระแจกที่แตกละเอียดเหมือนเช่นอดีตของเธอ มันกลายเป็นความทรงจำไปเท่านั้น
เธอยังคงเฝ้าฝันมันต่อไป
ในขณะที่เธอกำลังมองกำแพงเหล่านี้ทลายลง

Hey mum, hey dad
When did this end?
Where did you lose your happiness?
I’m here alone inside of this broken home
Who’s right, who’s wrong
Who really cares?
The fault, the blame, the pain’s still there
I’m here alone inside of this broken home, this broken home

พ่อคะ แม่คะ
ครอบครัวเรามันจบลงไปตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?
พ่อแม่ได้ทำความสุขหายไปที่ไหนล่ะ?
ฉันอยู่ตัวคนเดียว ในบ้านแตกสาแหรกขาดแบบนี้
ใครถูก ใครผิด
ใครจะสนล่ะ?
ความผิด การโทษกันไปโทษกันมา ความเจ็บปวดยังคงอยู่ตรงนั้น
ฉันอยู่ตัวคนเดียว ในบ้านแตกสาแหรกขาดแบบนี้

Wrote it down on the walls, she was screaming it out
Made it clear, she’s still here, are you listening now?
Just a ghost in the halls
Feeling empty, they’re vacant now
All the battles, all the wars, all the times that you’ve fought
She’s the scar, she’s the bruises, she’s the pain that you brought
There was life, there was love
Like a light and it’s fading out

เขียนมันลงไปบนกำแพง เธอกรีดร้องออกมา
ให้ทุกคนเข้าใจตรงกัน ว่าเธอยังอยู่ตรงนั้นนะ พ่อแม่ฟังอยู่รึเปล่า?
เธอเป็นเหมือนดั่งวิญญาณที่ไร้ตัวตนอยู่ในห้องโถง
รู้สึกว่างเปล่าเหลือเกิน ไม่มีใครอยู่อีกต่อไป
ทุกการสู้รบ ทุกสงคราม ทุกครั้งที่พ่อแม่ทะเลาะกัน
เธอมีบาดแผล มีรอยฟกช้ำ มีความเจ็บปวดที่พ่อแม่นำพามาสู่เธอ
มันเคยมีชีวิตชีวา มีความรัก
เปรียบเหมือนเสียงสว่าง และมันก็กำลังเลือนหายไป

Hey mum, hey dad
When did this end?
Where did you lose your happiness?
I’m here alone inside of this broken home
Who’s right, who’s wrong
Who really cares?
The fault, the blame, the pain’s still there
I’m here alone inside of this broken home, this broken home

พ่อคะ แม่คะ
ครอบครัวเรามันจบลงไปตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?
พ่อแม่ได้ทำความสุขหายไปที่ไหนล่ะ?
ฉันอยู่ตัวคนเดียว ในบ้านแตกสาแหรกขาดแบบนี้
ใครถูก ใครผิด
ใครจะสนล่ะ?
ความผิด การโทษกันไปโทษกันมา ความเจ็บปวดยังคงอยู่ตรงนั้น
ฉันอยู่ตัวคนเดียว ในบ้านแตกสาแหรกขาดแบบนี้

You’ve gotta let it go, you’re losing all your hope
Nothing left to hold, locked out in the cold
Your painted memories then washed out all the scenes
I’m stuck in between a nightmare and lost dreams

พ่อแม่ต้องปล่อยวางสักที ไม่งั้นพ่อแม่จะหมดหวังแล้วนะ
ไม่มีอะไรให้ยึดเหนี่ยวได้อีกแล้ว รู้สึกเหมือนขังไว้ข้างนอกกับความเหน็บหนาว
ความทรงจำหลากสีสันของพ่อแม่ มันจะลบล้างทุกสิ่งไปหมดแล้ว
ฉันติดอยู่ระหว่างฝันร้ายและความฝันที่หายไป