Bob Dylan – Like A Rolling Stone

Once upon a time you dressed so fine
Threw the bums a dime in your prime, didn’t you?
People call, say, “Beware doll, you’re bound to fall,”
You thought they were all a’kiddin’ you
You used to laugh about
Everybody that was hanging out
Now you don’t talk so loud
Now you don’t seem so proud
About having to be scrounging your next meal

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว เธอแต่งตัวงดงามจริงๆ
และเธอนั้นร่ำรวยในยามชีวิตเธอถึงจุดสูงสุด ใช่มั้ยล่ะ?
ผู้คนต่างบอกเธอว่า “ระวังไว้นะแม่ตุ๊กตาแสนสวย เธออาจจะต้องผิดหวังเข้าสักวัน”
เธอคิดว่าพวกเขาแค่หลอกเธอเล่นมั้ง
เธอเคยหัวเราะเยาะ
ทุกๆคนที่ออกไปเที่ยวกัน
แต่ตอนนี้เธอกลับไม่กล้าพูดขนาดนั้น
ไม่ได้ดูภูมิใจขนาดนั้น
กับการต้องขอทานเพื่อให้ได้มีอาหารมื้อต่อไป

How does it feel?
How does it feel?
To be without a home?
Like a complete unknown?
Like a rolling stone?

รู้สึกยังไงบ้างล่ะ?
รู้สึกยังไงบ้าง?
ที่กลายเป็นคนไร้บ้าน?
เหมือนเป็นคนไร้ตัวตน?
เหมือนหินที่กลิ้งไปไร้จุดหมาย?

Aw, you’ve gone to the finest school all right, Miss Lonely
But you know you only used to get juiced in it
And nobody has ever taught you how to live on the street
And now you find out you’re gonna have to get used to it
You said you never compromise
With a mystery tramp, but now you realize
He’s not selling any alibis
As you stare into the vacuum of his eyes
And say, “Do you want to make a deal?”

อุ๊ย เธอได้ไปเรียนโรงเรียนที่หรูที่สุดด้วยนี่นา แม่สาวขี้เหงา
แต่เธอกลับใช้เวลาไปปาร์ตี้เมามายอย่างเดียว
ไม่เคยมีใครสอนเธอเลยว่าต้องใช้ชีวิตข้างถนนยังไง
และตอนนี้เธอก็รู้ตัวแล้วว่าเธอจะต้องเคยชินกับมันให้ได้
เธอบอกว่าเธอไม่เคยใจอ่อน
ให้กับสิ่งที่ไม่มีตัวตน แต่ตอนนี้เธอได้รู้ตัวแล้ว
เขาไม่สนข้อแก้ตัวใดๆทั้งนั้น
ในขณะที่เธอจ้องมองเข้าไปในดวงตาอันว่างเปล่าของเขา
และบอกว่า “มาทำสัญญากันมั้ยล่ะ?”

How does it feel?
How does it feel?
To be on your own?
With no direction home?
A complete unknown
Like a rolling stone

รู้สึกยังไงบ้างล่ะ?
รู้สึกยังไงบ้าง?
ที่ต้องอยู่ตัวคนเดียว?
ที่ไม่มีทางกลับบ้าน?
เหมือนเป็นคนไร้ตัวตน
เหมือนหินที่กลิ้งไปไร้จุดหมาย

Aw, you never turned around to see the frowns
On the jugglers and the clowns
When they all did tricks for you
Never understood that it ain’t no good
You shouldn’t let other people get your kicks for you
You used to ride on a chrome horse with your diplomat
Who carried on his shoulder a Siamese cat
Ain’t it hard when you discover that
He really wasn’t where it’s at
After he took from you everything he could steal?

เธอไม่เคยหันมามองใบหน้าอันแสนเศร้า
ของเหล่าตัวตลกและนักมายากล
ในยามที่พวกเขาเล่นกลให้เธอดู
ไม่เคยเข้าใจเลยว่ามันไม่ได้ดี
เธอไม่ควรจะให้ผู้อื่นทำทุกๆอย่างแทนเธอนะ
เธอเคยนั่งรถมอเตอร์ไซค์ไปกับพ่อของเธอ
คนที่อุ้มแมวไทยไว้บนไหล่ด้วย
มันทำใจลำบากมั้ยล่ะ เมื่อเธอได้พบว่า
เขาไม่อยู่อีกต่อไปแล้ว
หลังจากที่เขาพรากทุกๆอย่างที่เขาสามารถขโมยไปได้จากเธอ

How does it feel?
How does it feel?
To be on your own?
With no direction home?
A complete unknown
Like a rolling stone

รู้สึกยังไงบ้างล่ะ?
รู้สึกยังไงบ้าง?
ที่ต้องอยู่ตัวคนเดียว?
ที่ไม่มีทางกลับบ้าน?
เหมือนเป็นคนไร้ตัวตน
เหมือนหินที่กลิ้งไปไร้จุดหมาย

Aw, princess on the steeple and all the pretty people
They’re all drinking, thinking that they’ve got it made
Exchanging all precious gifts
But you’d better take your diamond ring, you better pawn it, babe
You used to be so amused
At Napoleon in rags and the language that he used
Go to him now, he calls you, you can’t refuse
When you ain’t got nothing, you’ve got nothing to lose
You’re invisible now, you got no secrets to conceal

เจ้าหญิงบนยอดหอคอย และผู้คนที่แสนงดงาม
ทุกๆคนต่างดื่มกินกัน คิดว่าพวกเขาประสบความสำเร็จแล้ว
และแลกเปลี่ยนของขวัญแสนล้ำค่ากัน
แต่เธอควรจะเอาแหวนเพชรของเธอไปจำนำนะ
เธอเคยตื่นตาตื่นใจสุดๆ
กับ Napoleon ในชุดผ้าขี้ริ้ว และภาษาที่เขาใช้
ไปหาเขาสิ เขาเรียกหาเธอแล้ว เธอปฏิเสธไม่ได้หรอก
เมื่อเธอไม่เหลืออะไรแล้ว ไม่มีอะไรให้เสีย
เธอกลายเป็นคนไร้ตัวตน ไม่มีความลับให้ปิดบังอีกต่อไป

How does it feel?
How does it feel?
To be on your own?
With no direction home?
A complete unknown
Like a rolling stone

รู้สึกยังไงบ้างล่ะ?
รู้สึกยังไงบ้าง?
ที่ต้องอยู่ตัวคนเดียว?
ที่ไม่มีทางกลับบ้าน?
เหมือนเป็นคนไร้ตัวตน
เหมือนหินที่กลิ้งไปไร้จุดหมาย