Taylor Swift – All Too Well

 

I walked through the door with you, the air was cold
But something about it felt like home somehow
And I left my scarf there at your sister’s house
And you still got it in your drawer, even now
Oh, your sweet disposition and my wide-eyed gaze
We’re singing in the car getting lost upstate
Autumn leaves falling down like pieces into place
And I can picture it after all these days

ฉันเดินผ่านประตูบานนั้นไปกับเธอ อากาศมันเย็นๆ
แต่บางอย่างมันทำให้ฉันรู้สึกถึงบ้าน
ฉันทิ้งผ้าพันคอไว้ที่บ้านของน้องสาวเธอ
และเธอก็ยังคงเก็บมันไว้ในลิ้นชัก จนถึงตอนนี้
นิสัยน่ารักๆของเธอ และสายตาที่ขี้สงสัยของฉัน
เราร้องเพลงกันในรถและหลงทางไปในรัฐทางเหนือ
ใบไม้ยามฤดูใบไม้ร่วงนั้นร่วงโรยเหมือนจิ๊กซอว์ที่เติมเต็มภาพ
และฉันยังคงจำภาพนั้นได้ดี แม้กระทั่งถึงเวลานี้

And I know it’s long gone
And that magic’s not here no more
And I might be okay
But I’m not fine at all
‘Cause there we are again, on that little town street
You almost ran the red ’cause you were looking over me
Wind in my hair, I was there, I remember it all too well

และฉันรู้ว่ามันผ่านมานานแสนนานแล้ว
และเวทมนตร์นั้นมันไม่มีอยู่ตรงนี้อีกต่อไป
ฉันอาจจะดูเหมือนปกติดี
แต่มันไม่ได้เป็นอย่างนั้นเลย
เพราะเรากลับมาอยู่ที่ตรงนั้นกันอีกครั้ง บนถนนในเมืองเล็กๆนั้น
เธอเกือบจะฝ่าไฟแดงเพราะเธอมองมาที่ฉัน
สายลมพัดผมฉันปลิวไสว ฉันอยู่ตรงนั้น และฉันจำเรื่องราวเหล่านั้นได้ดี ดีเกินไปด้วยซ้ำ

Photo album on the counter, your cheeks were turning red
You used to be a little kid with glasses in a twin-size bed
Your mother’s telling stories about you on the tee ball team
You tell me about your past, thinking your future was me

อัลบั้มรูปบนเคาน์เตอร์นั้น แก้มของเธอแดงระเรื่อ
เธอเคยเป็นแค่เด็กแว่นคนหนึ่งที่นั่งอยู่บนเตียงคู่
แม่ของเธอชอบเล่าเรื่องของเธอตอนที่เธออยู่ในทีมทีบอล (คล้ายๆเบสบอลสำหรับเด็กๆครับ)
เธอเล่าเรื่องอดีตของเธอให้ฉันฟัง แล้วคิดว่าอนาคตของเธอคือการได้อยู่กับฉัน

And I know it’s long gone
And there’s nothing else I could do
And I forget about you long enough
To forget why I needed to
‘Cause there we are again, in the middle of the night
We’re dancing around the kitchen in the refrigerator light
Down the stairs, I was there, I remember it all too well

ฉันรู้ว่ามันผ่านมานานแสนนานแล้ว
และก็ไม่มีอะไรที่ฉันทำได้อีกแล้ว
ฉันลืมเธอไปนานเหลือเกิน
จนลืมไปแล้วทำไมฉันถึงต้องอยากลืมเธอ
เพราะเรากลับมาอยู่ที่ตรงนั้นกันอีกครั้ง ในยามค่ำคืน
เราเต้นรำกันรอบๆห้องครัวท่ามกลางแสงไฟจากตู้เย็น
ที่ชั้นล่างนั้น ฉันอยู่ตรงนั้น และฉันจำเรื่องราวเหล่านั้นได้ดี ดีเกินไปด้วยซ้ำ

And maybe we got lost in translation, maybe I asked for too much
But maybe this thing was a masterpiece ’til you tore it all up
Running scared, I was there, I remember it all too well
And you call me up again just to break me like a promise
So casually cruel in the name of being honest
I’m a crumpled up piece of paper lying here
‘Cause I remember it all, all, all too well

และบางทีเราอาจจะเข้าใจอะไรกันไปผิดๆ บางทีฉันอาจจะขออะไรมากไป
แต่ความสัมพันธ์ของเรานี้อาจจะเป็นผลงานชิ้นโบว์แดง จนกระทั่งเธอทำลายมันจนขาดสะบั้น
วิ่งไปด้วยความกลัว ฉันอยู่ตรงนั้น ฉันจำเรื่องราวตอนนั้นได้ดีเกินไป
แล้วเธอก็โทรมาอีกครั้ง เพียงเพื่อทำลายหัวใจฉันเหมือนที่ทำลายสัญญาพวกนั้น
ช่างเป็นความโหดร้ายที่แสนเรียบง่ายจากความตรงไปตรงมาของเธอ
ฉันกลายเป็นเหมือนกระดาษที่ถูกขยำทิ้งไว้บนพื้นนี้
เพราะฉันจดจำเรื่องราวทุกๆอย่างได้ดี จำได้ดีเกินไปด้วยซ้ำ

Time won’t fly, it’s like I’m paralyzed by it
I’d like to be my old self again, but I’m still trying to find it
After plaid shirt days and nights when you made me your own
Now you mail back my things and I walk home alone
But you keep my old scarf from that very first week
‘Cause it reminds you of innocence and it smells like me
You can’t get rid of it ’cause you remember it all too well, yeah

เวลามันไม่ยอมเดินต่อไป เหมือนว่าฉันขยับเขยื้อนไปไหนไม่ได้เพราะช่วงเวลาเหล่านั้น
ฉันอยากจะกลับไปเป็นตัวเองในอดีตอีกครั้ง แต่ฉันยังคงพยายามตามหามันอยู่
หลังจากเสื้อลายสก็อตนั้น หลายวันหลายคืนที่เธอทำให้ฉันเป็นคนของเธอ
ตอนนี้เธอส่งของทุกๆอย่างของฉันกลับมา แล้วฉันก็ต้องเดินกลับบ้านตัวคนเดียว
แต่เธอยังคงเก็บผ้าพันคอผืนเก่าของฉันเอาไว้ ที่ฉันให้เธอตั้งแต่อาทิตย์แรกที่เราพบกัน
เพราะมันย้ำเตือนให้เธอนึกได้ถึงความไร้เดียงสา และมันยังมีกลิ่นของฉันอยู่
เธอทำลายมันไม่ลง เพราะเธอจำเรื่องราวของเราได้ดีเกินไปยังไงล่ะ

‘Cause there we are again, when I loved you so
Back before you lost the one real thing you’ve ever known
It was rare, I was there, I remember it all too well
Wind in my hair, you were there, you remember it all
Down the stairs, you were there, you remember it all
It was rare, I was there, I remember it all too well

เพราะเรากลับมาอยู่ตรงนั้นกันอีกครั้ง ในยามที่เรายังรักกัน
ก่อนที่เธอจะเสียความรักที่แท้จริงเพียงครั้งเดียวที่เธอเคยรู้จักไป
มันช่างมีค่า ฉันอยู่ตรงนั้น และฉันจดจำมันได้ดีเกินไป
สายลมพัดผมฉันปลิวไสว เธออยู่ตรงนั้น และเธอจำเรื่องราวเหล่านั้นได้
ที่ชั้นล่างนั้น เธออยู่ตรงนั้น และเธอจำเรื่องราวเหล่านั้นได้ดี
มันช่างมีค่า ฉันอยู่ตรงนั้น และฉันจดจำมันได้ดี ดีเกินไปจริงๆ